“فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری”، یکی دیگر از برجستهترین شاعران مشهور و عارفان ایران است. او در سال ۵۴۰ هجری شمسی در نیشابور به دنیا آمد.او با تخلص”عطار” شناخته میشود و آثار بینظیرش در ادبیات فارسی جایگاه ویژهای دارند. عطار علاوه بر شعر، در زمینهٔ عرفان و تصوف نیز فعالیت داشت. از جمله آثار معروف عطار، میتوان به “اسرارنامه” و “تذکرةالاولیا” و همچنین “منطق الطیر” اشاره کرد. آثار عطار نه تنها در ایران بلکه در سراسر جهان معروف و تأثیرگذار بوده است. او با کلامی ساده اما عمیق، به درک ماهیت هستی و نزدیکی به خدا پرداخت و با تمثیلهای زیبا و غنی، سبکی جدید در ادبیات فارسی ایجاد کرد. عطار در زمان حمله مغولها در شهرش به قتل رسید. آرامگاه او در نیشابور واقع شده و به عنوان یکی از جاذبههای گردشگری این شهر شناخته میشود. هر سال در تاریخ ۲۵ فروردین، روز بزرگداشت عطار نیشابوری، مراسمی در سراسر ایران برگزار میشود تا یاد این شاعر بزرگوار ادبی، گرامی داشته شود.
